Artikel uit de Telegraaf en mijn niet geplaatste ingezonden reaktie daarop

Onderstrepingen in het Telegraaf-artikel zijn door mij toegevoegd

(betreffende beweringen zijn

aantoonbaar onjuist of tendentieus).

 

bron: de Telegraaf
Gedragsverandering helpt patienten:
Nieuwe therapie voor chronisch vermoeiden

maandag 23 juni 2003

NIJMEGEN - Mensen die lijden aan het chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS) kunnen met een nieuwe therapie geholpen worden. Een kortdurende gedragstherapie helpt de patienten van hun klachten af. Na acht maanden is hun conditie verbeterd. Tot nu toe bestond er geen effectieve therapie voor mensen die lijden aan deze aandoening.

Dat stelt klinisch psychologe J. Prins van het Universitair Medisch Centrum St. Radboud in Nijmegen. Prins promoveert volgende week op haar onder­zoek, dat op kosten van het College van Zorgverzekeraars verder getest wordt in de Achterhoek. Als dat proef-project ook succesvol is, wordt de in Nijmegen ontwikkelde therapie mogelijk een standaardbehandeling voor CVS-patienten.

CVS is een veel voorkomende aandoening die mensen ernstig beperkt in hun dagelijks leven door enorme vermoeidheid waarvoor geen lichamelijke oor­zaak bestaat. CVS-patienten komen zeer vaak bij artsen.

Huisartsen melden dat 68 procent van deze patienten zelf de diagnose CVS stelde. Velen van hen raken arbeidsongeschikt. Het onderzoek van Prins toont ook aan dat de helft van de patienten in hun leven ook met een psy­chia­trische stoornis te maken krijgt. Met name stemmingsstoornissen ko­men veel voor.

Chronisch vermoeiden noemen hun ziekte zelf vaak ME (myalgische encefa­lomyelitis), stelt Prins. Die aanduiding is echter onjuist, want die suggereert dat een ontsteking in de hersenen de oorzaak van alle narigheid zou zijn. Daarvoor is echter ook bij eerder onderzoek geen bewijs gevonden.

Herstel

Het was al bekend dat spontaan herstel bij CVS nauwelijks voorkomt. Ook me­dicijnen helpen niet. De patienten houden hun klachten in stand door te blij­ven zoeken naar een lichamelijke oorzaak, door alles in verband te brengen met hun syndroom en door hun lichamelijke activiteit steeds verder te beperken.

“Daarom is mijn therapie gebaseerd op het aanleren van gedrag dat gericht is op herstel. We leren de mensen om anders om te gaan met hun klachten. Als ze dat eenmaal kunnen, bouwen we hun activiteitenpatroon langzaam weer op. Sommigen kunnen uiteindelijk weer aan het werk”, aldus de promovenda.

De cognitieve gedragstherapie van Prins heeft het voordeel dat elke psychotherapeut na een korte training de behandeling kan toepassen.

 

Gedragstherapie voor de Bende van Nijmegen:
fatsoen, eerlijkheid en vakmanschap kun je leren!!

Dr. Prins van het Radboud uit Nijmegen, stelt in zijn proefschrift dat gedrags­therapie ME-ers helpt om snel beter te worden. Hieruit blijkt eens te meer dat de Radboud-onderzoeksgroep ME slecht is in gedegen wetnschappelijk onderzoek, maar uiterst goed is in het verkopen van gebakken lucht en het verdraaien van feiten!

Dr. Prins brengt bijv. in zijn interview met de Telegraaf niet naar voren dat de volgende ME-patienten niet mee mo­gen doen aan de Nijmeegse gedragstherapie:

  • patienten die niet gemotiveerd zijn: een grote groep ME-ers moet niets hebben van deze pseudo-therapie en valt dus direkt af (afvallers ca. 50%),
  • patienten die bedlegerig zijn: de mensen die het hardst getroffen worden (afvallers ca. 20%),
  • patienten met een gecom­pli­ceerde thuissi­tuatie: die ont­staat vaak vanzelf: als je je man/vrouw, je baan, je zelfrespect en je inkomen kwijt­­raakt (afvallers ca. 40%),
  • patienten die andere therapieën vol­gen: je mag bijv. geen pillen slik­ken tegen een van de ca. 60 symptomen van ME (afvallers ca. 50%) en
  • patienten die in een ju­ridisch conflict verwik­keld zijn: van de 50% ME-patienten die een uitkering aan kan vragen (50% was huisvrouw), krijgt, mede dankzij mensen zo­als dr. Prins, de helft geen uitkering.
  • De mensen die je dan over­blijven (naar schatting ca. 10-20%) heb­ben vaak geen ME, maar zijn depressief of hebben last van een burn-out. ME is namelijk iets fundamenteel anders dan burn-out, depres­siviteit of een beetje moe zijn. Dat is al in talloze wetenschap­pe­lijke on­derzoeken inmiddels uit den treure aange­toond.

    Dr. Prins stelt dat ME niet bestaat en dat ME-ers “chronisch vermoeid zijn”. Wat hij er niet bij zegt, is dat Nijmegen, in tegenstelling tot echte expertise-centra in het buitenland, geen enkele objectieve toets uitvoert om vast te stel­len of iemand ME heeft. Dus gaan veel Nederlandse ME-ers naar België.

    Wat hij ook niet vertelt is dat de vermoeidheid van een ME-er een eufemisme is voor totale uitput­ting (bijv. geen kopje koffie meer kunnen vasthouden). Naast die totale uitputting heb­ben ME-ers bijv. o.m. last van her­senmist: ge­heu­gen- en concentratie­pro­blemen (zelfs je eigen telefoon­nummer verge­ten!), oogproblemen, griepgevoel, talloze infecties als gevolg van een ontre­geld immuunsysteem, vreemde pijn in m.n. spieren, nek, schouders en on­der­rug, onwel worden na 5 minuten staan, hoofdpijn, zuurstofgebrek, slaap­stoornis­sen, etc. etc.

    Uit echt wetenschappelijk onderzoek blijken o.m. de volgende afwijkingen bij ME-ers: een ontregeld en overactief immuunsysteem veroorzaakt door een voor het lichaam onher­kenbare infectie (bijv. mycoplasma), afwijkende vorm van bloedcellen, witte plekjes in de hersenen (SPECT), lage Natural Killer-cellen, hartstoornissen (T-golven, verminderde werking van de linkerhart­kamer) en een veel te laag bloedvolume, slechte doorbloeding van de herse­nen, etc. etc.

    Het wordt tijd dat de zogenaamde experts uit Nijmegen zelf een gedragsthe­ra­pie gaan volgen, zodat zij geen onzin meer uitkramen, ME-ers serieus gaan nemen, stoppen om ME, burn-out en overspannenheid op een hoop te gooien en eindelijk eens aan het werk gaan (zoals in het buitenland wel gebeurt).

    Anders zou je bijna gaan hopen dat ME iemand in hun omgeving treft....

    Ik ben er zelf na 7 jaar met hulp van echte wetenschappers uit de VS, België en Engeland achter gekomen dat mijn ziekte veroorzaakt wordt door een ge­manipuleerde bakterie. Na vijf maanden antibiotika is 60% van mijn sympto­men verdwenen, waaronder de uitputtende “vermoeidheid”.

    Aan de redactie van de Telegraaf wil ik zeggen: volg niet klakkeloos de fan­ta­sieverhalen van de char­la­tans uit Nij­me­gen en publiceer nu eens het ver­haal van patiënten. Aan politici en wetenschappers: maak nu een werk van doel­ge­richt onderzoek naar de echte oorzaak van deze besmette­lijke ziekte.

     

    Frank Twisk, Limmen