"Autonome dysfunktie"

bij groot deel ME/CVS-patiënten

(subjektieve en objektieve metingen)

 

 

 

 

 

De belangrijkste konklusies van een recente studie van Newton en kollega's:

 

1 De symptomen die verband houden met afwijkingen in het centraal zenuwstelsel,

zijn meetbaar m.b.v. de COMPASS-score (een vragenlijst over verschillende symptomen).
2 De betrouwbaarheid van de subjektieve COMPASS-score wordt onderbouwd m.b.v.

objektieve maatstaven voor ontregeling van het autonoom zenuwstelsel (hartslagvariabiliteit).

Naarmate de COMPASS-score van een specifieke patiënt hoger is,

is het sympathisch zenuwstelsel minder aktief en het parasympatisch zenuwstelsel aktiever.

Dat betekent * dat het lichaam bij een een hoge COMPASS-score

minder goed in staat is om zich aan te passen aan "arbeid" (bijv. langdurig staan)
3 Er is een samenhang tussen afwijkingen in het centraal zenuwstelsel en vermoeidheid.

Of de vermoeidheid de oorzaak of het gevolg is van die afwijkingen, is niet onderzocht.

De auteurs dragen echter wel twee harde argumenten aan waarom de afwijkingen van het

autonoom zenuwstelsel NIET het gevolg zijn van "dekonditionering" en vermoeidheid.
4 De COMPASS-score kan gebruikt worden voor diagnose van "autonome dysfunktie"

bij verschillende ziekten (CVS, primaire biliaire cirrose: een progressieve leverziekte, etc.).
5 Bij een groot deel van de CVS-patiënten (75%) is sprake van "autonome dysfunktie",

bij een deel van de patiënten is dat echter niet het geval.
6 De samenhang tussen het onderdeel statische intolerantie en CVS is het sterkst.
7 Ook is er een sterk verband tussen hartslagvariabiliteit en statische intolerantie.
8 Aangezien het er sterk op lijkt dat "autonome dysfunktie" de oorzaak van vermoeidheid is

en autonome dysfunktie bij verschillende ziektes vastgesteld wordt,

lijkt de pathofysiologische (ziekmakende) verklaring niet specifiek voor CVS te gelden.

 

 
 

 

 

 

TOELICHTING:

 

Het autonome zenuwstelsel (= vegetatief zenuwstelsel) reguleert een groot aantal onbewust plaatsvindende functies. Het autonome zenuwstelsel wordt onderverdeeld in

∙  het (ortho)sympatisch zenuwstelsel

    het deel van het autonome zenuwstelsel dat de organen zodanig beïnvloedt

    dat het lichaam arbeid kan verrichten (hartslagfrekwentie, vaatverwijding, ademfrekwentie etc.)

∙  het parasympatisch zenuwstelsel.

    zorgt voor een toestand van rust in het lichaam, waarbij omstandigheden gekreëerd worden

    die de opbouw van weefsel en herstelmechanismen van het lichaam bevorderen.

 

hartslagvariabiliteit

De wisselingen in de duur van de hartslagen

(hoge frekwentie variabiliteit onder invloed van het parasympatisch zenuwstelsel en

lage frekwentie variabiliteit onder invloed van het sympathisch zenuwstelsel)

 

COMPASS-score

Totaalscore voor de werking van diverse onderdelen van het autonome zenuwstelsel (vragenlijst):

1  orthostatische tolerantie (maximale score 40): aanpassen aan een staande positie

2  vasomotor (maximale score 10): vaatvernauwing/-verwijding.

3  secretomotor (maximale score 20): de afscheiding van "vocht" door klieren via zenuwen etc.

4  spijsvertering (maximale score 10)

    autonome diarree (maximale score 20)

    konstipatie (maximale score 10)

5  blaas (maximale score 20)

6  pupil-response (maximale score 5): grotere en kleinere pupillen, aanpassen aan behoefte.

7  slaapstoornissen (maximale score 15)

8  flauwvallen door verminderde bloedtoevoer naar de hersenen (maximale score 20).

 

 

 

 

Symptoms of autonomic dysfunction in chronic fatigue syndrome.

QJM. 2007 Jul 7;

[Epub ahead of print]

Newton JL, Okonkwo O, Sutcliffe K, Seth A, Shin J, Jones DE.

 

From the Fatigue Interest group and Liver Research Group,

Institute for Cellular Medicine, University of Newcastle, Newcastle, UK.

 

 

BACKGROUND:

 

Chronic fatigue syndrome (CFS) is common and its cause is unknown.

 

AIM:

 

To study the prevalence of autonomic dysfunction in CFS, and to develop diagnostic criteria.

 

DESIGN:

 

Cross-sectional study with independent derivation and validation phases.

 

METHODS:

 

Symptoms of autonomic dysfunction were assessed using the Composite Autonomic Symptom Scale (COMPASS). Fatigue was assessed using the Fatigue Impact Scale (FIS). Subjects were studied in two groups: phase 1 (derivation phase), 40 CFS patients and 40 age- and sex-matched controls; phase 2 (validation phase), 30 CFS patients, 37 normal controls and 60 patients with primary biliary cirrhosis.

 

RESULTS:

 

Symptoms of autonomic dysfunction were strongly and reproducibly associated with the presence of CFS or primary biliary cirrhosis (PBC), and correlated with severity of fatigue. Total COMPASS score >32.5 was identified in phase 1 as a diagnostic criterion for autonomic dysfunction in CFS patients, and was shown in phase 2 to have a positive predictive value of 0.96 (95%CI 0.86-0.99) and a negative predictive value of 0.84 (0.70-0.93) for the diagnosis of CFS.

 

DISCUSSION:

 

Autonomic dysfunction is strongly associated with fatigue in some, but not all, CFS and PBC patients. We postulate the existence of a 'cross-cutting' aetiological process of dysautonomia-associated fatigue (DAF). COMPASS >32.5 is a valid diagnostic criterion for autonomic dysfunction in CFS and PBC, and can be used to identify patients for targeted intervention studies.

 

 

PMID: 17617647 PubMed - as supplied by publisher]