Als de schildklierhormonen T3 (klik hier) en T4 (klik hier) en TSH (schildklier-stimulerend hormoon, klik hier) in voldoende mate aanwezig zijn in het bloedserum, wordt verondersteld dat de aansturing van niet-centrale organen door de schildklier in orde is.

Volgens Tjörve en kollega's zijn er vanuit de wetenschappelijke literatuur diverse goede redenen aan te dragen waarom de schildklierhormonen hun werk niet goed doen:

◊  problemen bij het transporteren van schildklierhormoon naar de cellen,

◊  de verwerking van schildklierhormoon in de cellen (metabolisme),

◊  problemen bij het aanhaken met de "ontvangers" (receptoren) etc.

Dus ook al zijn de schildklierhormoon T3, T4 en TSH in voldoende mate aanwezig in het bloedserum (dus buiten de cellen), betekent dit nog niet dat ze hun werk doen.

De auteurs stellen dat de gangbare testen, die vaak gebaseerd zijn op hoeveelheden schild-klierhormoon, niet voldoen om te bepalen of de schildklierhormonen hun werk goed doen.

Prof. de Meirleir gaf tijdens een lezing in Alberta, april 2006 eerder een plausibele reden

voor de schildklierhormoon-resistentie (verminderde werking van schildklierhormoon).

Bij patiënten wordt een eiwit aangetroffen dat 98% identiek is aan T3, de aktieve vorm van schildklierhormoon. Omdat dit vreemde eiwit kan aanhaken bij de "ontvangers" (receptoren) voor het schildklierhormoon in verschillende organen, kan T3 zijn werk niet goed doen.

Dus normale uitslagen bij schildkliertesten, zeggen niets over de juiste werking van T3.

Twee gevolgen:

◊  Een verminderde gevoeligheid van organen voor schildklierhormonen

    kan gemakkelijk verward worden met een verminderde werking van de schildklier.

◊  Inname van extra schildklierhormoon leidt in de beschreven situatie niet tot de oplossing

On commonness and rarity of thyroid hormone resistance:

A discussion based on mechanisms of reduced sensitivity in peripheral tissues

Medical Hypotheses. 2007 Mar 23;

[E-publication ahead of print]

Tjörve E, Tjörve KM, Olsen JO, Senum R, Oftebro H.

[Note: Thyroid hormone resistance/reduced sensitivity

is characterized by reduced responsiveness of the target tissues to thyroid hormone.]

PMID: 17383828

Reduced sensitivity to thyroid hormone (TH) in peripheral tissues can occur as defects in TH transport into the cell, intracellular TH metabolism, cytosolic mechanisms, TH entry into the nucleus, thyroxin receptors (TRs) and receptor binding, transcription and post-transcriptional mechanisms.

Current literature reveals an extensive list of mutations, drugs, toxins, metabolites, and autoimmune antibodies that may impair TH action in the cell, but such impairment may not be picked up by assays of TH and TSH [thyroid stimulating hormone] in blood plasma.

Substances may induce tissue specific resistance to thyroid hormone (RTH), for example by affecting numbers of different TR isoforms. Recent literature also indicates mechanisms by which different conditions, for example, Chronic Fatigue Syndrome (CFS), chronic renal failure (CRF) and nonthyroidal illness, can be accompanied by acquired RTH caused by inhibition of TH metabolism, cell uptake, TR binding and transcription.

This prompts us to reassess commonness and rarity of congenital vs. acquired RTH.

We hypothesize that observed clinical symptoms of hypothyroidism [low thyroid] in chemically euthyroid [normal thyroid] patients are typically caused by changes in hormonal systems, autoimmune antibodies, metabolites or other substances in the body, leading to reduced sensitivity to TH in peripheral tissues. These changes may be a by-product of other processes and a reversible biological response in the body, and may also result in chronic acquired RTH. Antibodies may prove to be the most common cause of chronic reduction in TH sensitivity.

It is argued that the acquired form of RTH, caused by endogenous and exogenous sources, may indeed be more common than the congenital [inherited or gene-based], as in insulin resistance.

If acquired RTH exists, then it may not be picked up by blood assays of TH and TSH. An appropriate test to assess TH action in peripheral tissues is therefore greatly desired.

bron:

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?db=pubmed&cmd=Retrieve

&dopt=AbstractPlus&list_uids=17383828&query_hl=1&itool=pubmed_docsum